Her kardan adam olmaz

Her kardan adam olmaz

Hepsi bir başka hayalin habercisiydi. Tasvirlik bir insan değildi ama inadına tasvirlerdik benliğini. Uzak diyarların gerilla yalnızlıklarında hiçbir kuzunun dinleyemeyeceği çoban türküleri mırıldanırdık. Sonra gittik herkes kendi köyüne gitmek için topladı tahta bavulunu ama herkes bir başka toprak parçasında kağıt parçaları için mücadele yolculuğuna çıktı.
Ben gitmedim hiçbir yere? gitmeye de pek niyetim yok hala kırık türküleri söylüyorum. Kuzların dinlemediği ve bilmediği çoban türküleri dudaklarımda? hiç unutmadım sevdiklerimi herkesi bir parça daha kucaklamak için kaldırımlara itina ile basıyorum?
Bazen bir kamyoncu kisvesine bürünüyorum direksiyon sallamıyorum sigara içip asfalt yollara çıkmıyorum ama duygu nakliyesi yapıyorum. ?Gönülden Gönüle Duygu nakliyesi yapılır? dikiz aynasının üstüne ?liselim? yazmıyorum ama özlüyorum lise yıllarımı?
Her kardan adam olmayacağını öğrendiğimde 19 yaşındaydım. Hayatın poyrazına korunmasız bir şekilde itildiğimde zindan gecelerin katranını kendime yorgan yapıp kamyonuma binip hayal nakliyesi yaptığımda yeni çıkıyordu yüzümdeki sakallar.
Çocukken Kar yağardı şehre ve ben bi koşu dışarı fırlardım. Önce camdan dışarı bakar gelinlik giymiş şehri izlerdim sonra anemin izin vermesi için dua eder gider izin isterdim sonra onun klasik nasihatlerini dinlerdim pek dinlemezdim aslında sadece duyardım. ?sakın üşüme eldivenlerini tak ,kardan adam yapma üstüne düşer?? ben inadına her seferinde eldivenlerimi çıkarır avuçlardım karı? Sonra karlarda yuvarlanır üstümü başımı beyaza belerdim. Kendimi pudraya batırılmış kakaolu bir kek gibi hissederdim? sonra karları yuvarlamayıp onlardan küçük çığcıklar meydana getirmeye çalışırdım?
Avuçlarımda birleşmezler ve durmadan dağılırlardı o zaman bi anlam veremezdim neden bir araya gelip bi adama dönüşmediklerine şimdi yeni yeni anlıyorum ?Her kardan Adam olmayacağını?
Geçtiğimiz günlerde öyle bir ışıldıyordu ki bulunduğum şehirdeki kar. Dayanamadım yine çocukların yanında aldım soluğu. Kızakları vardı hepsinin, kimisinin ki leğen kiminsin ki orijinal kızak. Tepeden aşağı bıraktım kendimi. Penceredeki kadınlar ve yoldan geçen adamlar bi şaşkınlık içinde bana bakıyorlardı ama kimin umurunda..!! hem daha büyümedim ben baksanıza avuçlarıma... Bana bakanların aklından geçenleri okuyabiliyordum ?Koca adamın yaptıklarına bak, üniversite öğrencisi olmuş ilkokul çocuklarıyla oynuyor?? benim çokta umurumda sanki? çocukluğum tutmuş bi kere kızağı alıyorum bayırdan yukarı koşuyorum sonra biniyorum üstüne aşağı doğru ccccccciiiiiiiiiiivvvvvvvvvvvv?.!!!! süper eğlenceli düşenler karlara belendiğinden gülmek serbest düşünce canında acımıyor.
Karı aldım hafifçe elimle yokladım. Çocuklar bi koşu etrafıma toplanıp kardan adam yapalım dediler. Henüz öğrenememişler ?her kardan adam olmayacağını??
Onların yaşındayken bende bilmezdim sonradan öğrendim. Aldatılmayı da, yalnız kalmayı da, her gördüğüm insanın adam olmadığını da sonradan öğrendim. Belki ben biraz geç kaldım ama umarım onlar daha çabuk fark ederler her şeyin kar kadar temiz ve berrak olmadığını?..
Bazı şeyler için hep boşuna mücadele ederiz. Bir ömür boyu düzeltmeye daha iyi iyisini yapmaya şekil vermeye çalışırız. Bu bir çok şey için geçerli?
Her kardan adam olmadığını ve adam kılığında dolaşan insanların bulunduğunu anladığınızda başlıyor hayatınız?.